de tussenruimte —
Ik stap in waar het ingewikkeld is geworden — tussen mensen, binnen organisaties, of in jou. Ik benoem wat er onder de oppervlakte speelt, en zoek de eerste stap die wél gezet kan worden.
Soms zit er een mens tegenover me, soms een organisatie of een hele groep. Voor gemeenten, corporaties, waterschappen en maatschappelijke organisaties — en voor mensen die er persoonlijk doorheen willen kijken. Sinds 2007, met Brabant als thuisbasis.
Waarvoor mensen mij bellen
Wie er tegenover je zit
Sinds 2007 werk ik in wijken, in organisaties en aan keukentafels: op de plek waar beleid en dagelijks leven elkaar raken, en op de plek waar iemand zichzelf tegenkomt. Ik heb aan beide kanten van de tafel gezeten, ook politiek.
Dat leerde me twee dingen. De hardste stem in de kamer verandert zelden iets; iemand die echt luistert vaak wel. En je kunt niet zien wat er misgaat in een situatie zolang je je eigen rol erin buiten beschouwing laat — ook de mijne.
Waarmee mensen bij me komen
Wie doet mee, wie ontbreekt, waar zit de echte invloed? Ik breng het speelveld in kaart en bouw het netwerk dat de opgave kan dragen.
Beleid en bewoners bewegen soms jarenlang langs elkaar heen. Ik vertaal beide kanten en organiseer het gesprek dat steeds wordt uitgesteld.
Vertrouwen groeit traag en verdwijnt snel. Waar het beschadigd is, begin ik klein: afspraken die wél worden nagekomen, gesprekken die niet ontploffen.
Ook voor teams die veel dragen: als de druk lang aanhoudt gaan mensen dingen voor zich houden, en dan praat je langs elkaar heen zonder dat iemand het benoemt. En soms is het geen team maar één persoon: iemand die al een tijd weet dat hij op de verkeerde plek zit, en dat nog tegen niemand heeft gezegd. Zo werk ik →
wat ik gedaan heb —
Een plek waar bewoners, initiatieven en gemeente elkaar opnieuw moesten leren vinden.
Resultaat. Duidelijk wie waarover gaat, en bewoners die weer binnenkwamen zonder eerst iets te moeten regelen.
'T Land van Noord begon bij bewoners en groeide tot een plek waar ideeën en initiatieven elkaar vonden.
Resultaat. De vereniging is opgeheven, het netwerk bleef en droeg bij aan de doorontwikkeling naar NoordBuiten.
twaalf jaar, en nog steeds
Geen opdracht en geen project, maar een rol waaraan ik me bijna twaalf jaar bewust heb verbonden.
Resultaat. Vertrouwen. Dat ontstaat niet in één traject, maar doordat iemand blijft.
Ik kom niet binnen om het over te nemen. Ik zorg dat mensen zelf scherper zien en weer kunnen handelen — en dan kan ik weg.
Alle projecten →voor je het aandurft —
Soms weet je precies wat je vraag is. Vaker voel je alleen dat iets niet meer klopt. Je hoeft het niet netjes te kunnen uitleggen — we beginnen gewoon ergens.
Wat mensen me het vaakst teruggeven: ik voelde me meteen veilig, en ik had het gevoel dat je me begreep voordat ik het goed had uitgelegd. Dat komt doordat ik me makkelijk verplaats in hoe iemand in elkaar zit — mensen herkennen vaak iets van zichzelf in mij. Daardoor kun je zeggen wat je normaal inslikt. Ik stel wel vragen waar je zelf nog niet aan had gedacht: soms ongemakkelijk, soms moeten we lachen, en soms komt er iets boven waarvan je denkt: dit wist ik eigenlijk al.
Je weet pas waar je naartoe gaat als je weet waar je vandaan komt.
Zo ziet een traject eruit →Wat mensen eraan overhouden
Vertrouwen en moed om te doen wat je eigenlijk al wilde.
Nieuwe perspectieven, en soms nieuwe mensen die je verder helpen.
Je begrijpt jezelf beter en laat schuld en schaamte los.
Het voelt ergens als een feestje — en daarna zet je met meer kracht je volgende stap.
Wat anderen zeggen →“Sabine ziet in tien minuten wat wij al maanden niet konden benoemen.”
Bel of mail voor een gesprek van een uur. Zonder kosten, zonder verplichting, wel met een eerste analyse van wat er speelt.
Plan dat gesprek →